Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

Ilse zet zich in voor anderstaligen en vrouwen

Ilse zet zich in voor anderstaligen en vrouwen

Programma
05/06/2019

“’s Morgens hebben we een vijftal vrijwilligers en een tiental mensen die komen. ’s Avonds is dat meer. We krijgen thema’s van het Sociaal Huis waarover gepraat wordt en waar we documentatie over krijgen. Bij mensen die nog niet goed praten, gebruiken we foto’s. Mensen die al beter praten, daar doen we hele conversaties mee. Het geeft de mensen kans op meer sociaal contact, op werk. We hebben mensen uit Palestina, Senegal, Roemenië, Albanië, Panama, een heel diverse mix eigenlijk.”

Ilse woonde zelf 14 jaar in China. Ze werkte voor de Canadese ambassade en is daar haar Cubaanse man tegengekomen. Na vier jaar en de geboorte van haar dochter, heeft ze beslist om terug naar België te komen. “Het veranderen van land, van werk en mama worden op 1 jaar tijd, dat was best wel zwaar. Ik heb dat onderschat. Als ik daar nu op terug kijk, hoeveel energie ik nu heb en hoeveel ik er toen had, dan was dat eigenlijk wel een heel zware periode voor mij. Na een jaar of vijf ben ik er terug bovenop gekomen en heb ik nu de kracht om veel te doen voor andere mensen.”

(Lees verder onder de foto)

Babbelen in De Klapstoel

Op zaterdagvoormiddag komen vrouwen en kinderen naar De Klapstoel. De Klapstoel is een ontmoetingsplaats, iedereen is daar welkom. Je kan er iets gaan drinken en er worden activiteiten georganiseerd. Er is ook een kinderboetiek met tweedehandskledij en een pamperbank. “De reden dat we dat voor vrouwen doen, is omdat ze zo de kans hebben om andere vrouwen te leren kennen in een omgeving die voor iedereen comfortabel is. Ze mogen kinderen meebrengen, dus ze moeten niet voor een oppas zorgen. Dat maakt het voor iedereen gemakkelijker om te komen.”

Alles is Chinees

"Toen ik in China woonde en mijn Chinees niet zo goed was, had ik een gevoel van machteloosheid. Je snapt niet wat er aan de hand is. De bus nemen bijvoorbeeld is heel moeilijk. Dat maakt je voor een stuk bang. Het heeft een paar jaar geduurd vooraleer ik de bus durfde nemen. Voor veel mensen die naar hier komen en de taal niet spreken, is het niet makkelijk en dat is de reden waarom ik mij voor hen inzet. Het feit dat die dames elkaar beter leren kennen, dat ze een netwerk hebben, dat ze vriendinnen geworden zijn, dat ze bij elkaar terecht kunnen, dat doet mij heel veel deugd."

Over Dames en Heren

We horen het vaak: West-Vlamingen zijn een ras apart. We horen het graag en we zijn er fier op. Zo fier dat we ze in beeld willen brengen. Na “Alles Goed” en “Jan Pier Pol” krijgen de gewone West-Vlamingen die eigenlijk toch niet zo gewoon zijn spreektijd in “Dames en Heren”.

We zetten de camera aan en laten die boeiende mensen hun ding doen. We volgen hen bij de activiteiten die hun zo dierbaar zijn. En we laten ze vertellen over wat hen het meest na aan het hart ligt. Met een lach en een traan, zoals dat heet. Maar vooral: spontaan en eerlijk. Uit het hart. En vol passie. Want geef toe: wie uren, maanden, jaren met iets bezig is kan daar heerlijk over uitweiden.

Andere afleveringen

Auteurs: 
Redactie